Αναζήτηση

Κυριακή 14 Απριλίου 2019

ΜΕΤΣΟΒΟ και ΠΙΝΔΟΣ: ΑΝΟΙΞΗ και ΧΕΙΜΩΝΑΣ την ΙΔΙΑ ΜΕΡΑ



Ώρα 14:28
Πάντα αγαπούσα αυτό το μέρος για τη φυσική ομορφιά και τη θέση του και όχι για τις ψησταριές και τα διάφορα ονομαστά τυριά του…







Ώρα 15:00
Χρειάζονται μόλις 32 λεπτά για να μεταβείς από την άνοιξη στον χειμώνα. Αυτή είναι η Πίνδος!



============================[dPk]==============================

Παρασκευή 12 Απριλίου 2019

Ο ΟΛΥΜΠΟΣ ΜΕ ΛΙΑΚΑΔΑ, ΟΠΩΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΒΡΟΧΕΡΗ ΘΕΣΣΑΛΙΑ


Σήμερα, μεταξύ 2 – 3 μ.μ. (11 – 12 UTC): Ο Όλυμπος όπως φαίνεται από τη Θεσσαλία. Η Ελλάδα «κομμένη» διαγώνια από τον καιρό, σε μια διαμόρφωση από νοτιοδυτικά προς βορειοανατολικά όπως εξελίσσονται οι καιρικές συνθήκες. Βροχή εδώ, λιακάδα εκεί. Σε πλαίσιο, πάνω στη δορυφορική εικόνα, είναι η περιοχή που καλύπτει η πρώτη φωτογραφία.



=====================[dPk]=======================


Κυριακή 24 Φεβρουαρίου 2019

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ «ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΧΙΟΝΙΑΣ» και ΠΟΤΕ ΕΙΧΑΜΕ ΤΕΤΟΙΟΝ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ

 «Έκουμε κάσι αβγκά και πασκάλις» έλεγε ένας συμπαθής προπονητής ποδοσφαίρου σε κάποια διαφήμιση.

Φωτογραφίες ενός αληθινού ιστορικού χιονιά: Δεκέμβριος 2001 – Ιανουάριος 2002 με θερμοκρασίες -19 °C τη μέρα έως και -25 °C τη νύχτα (στη Δ. Μακεδονία κατεγράφη η χαμηλότερη των τελευταίων ετών: -27.8 °C )
Ένα παράδειγμα επίσης αληθινού «ιστορικού χιονιά» με παρατεταμένη χιονόπτωση βρίσκουμε στο έτος 1987. Ο πρώτος (από όπου και οι φωτογραφίες) ξεκίνησε στις αρχές Δεκεμβρίου 2001 καταλήγοντας το 2002 με σχεδόν πολικές θερμοκρασίες στην Κεντρική και στη Β. Ελλάδα (φυσικά όχι στην Αττική, έχει σημασία αυτό).
Σε λίγες δεκαετίες από σήμερα, ενδέχεται να ονομάζεται «ιστορικός χιονιάς» και η παραμικρή χιονόπτωση αν συνεχιστεί η παγκόσμια υπερθέρμανση (κάτι που πιστεύω ότι θα αντιστραφεί, αλλά δεν είναι η υπερθέρμανση του πλανήτη το ζητούμενο της ανάρτησης). Όμως άλλο αυτό το θέμα και παντελώς διαφορετικό η επίπλαστη εικόνα που δημιουργείται τρομοκρατώντας τους ηλικιωμένους ανθρώπους που δεν έχουν πρόσβαση ή δεν ασχολούνται με το διαδίκτυο. Μοναδική τους συντροφιά είναι η τηλεόραση…
Έτσι λοιπόν σήμερα, σύμφωνα με κάποιους τηλεοπτικούς διαύλους, «ιστορικός χιονιάς» είναι η ανάβαση στην Πάρνηθα ή στον Κίσσαβο για να έχουμε το «επιθυμητό πλάνο».
Φυσικά και δεν φταίνε οι δημοσιογράφοι-ανταποκριτές ή οι παρουσιαστές, αλλά οι γνωστοί (ή και άγνωστοι δεν έχει σημασία) πέντε δέκα «γελωτοποιοί» συντάκτες των «κεντρικών» ειδησεογραφικών δελτίων. Είναι οι ίδιοι (ή οι επίγονοί τους σήμερα) που στα 90s και τα 00s αποφάσιζαν για τη θεματολογία των «συγκλονιστικών» δελτίων. Αυτοί λοιπόν επανέρχονται σταδιακά με την ίδια και δοκιμασμένη για αυτούς συνταγή, αλλά ξαναζεσταμένη μερίδα για μας. Όταν θα ανέβουν πάλι στο βάθρο τους, θα είμαστε σίγουροι ότι θα έχουν ξαναρχίσει τα «Διακοποδάνεια» και το «πρώτο τραπέζι πίστα».








Κυριακή 20 Ιανουαρίου 2019

ΕΠΙΠΕΔΑ ΜΟΝΟΞΕΙΔΙΟΥ του ΑΝΘΡΑΚΑ σε ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΛΙΜΑΚΑ

Οι περισσότερο μολυσμένες από ρύπανση με μονοξείδιο του άνθρακα περιοχές του πλανήτη. Κοιτάξτε τι συμβαίνει σε κάποιες περιοχές της ΝΑ Ασίας!




===================dPk=================




Τετάρτη 9 Ιανουαρίου 2019

«Καμπίσιο» χιόνι!

Είναι ακριβώς αυτό που έλεγαν οι παλιοί: ‘καμπίσιο’ χιόνι.
Πολλές φορές αναρτώ τέτοιες εικόνες απλώς και μόνο για να τα θυμόμαστε αυτά, σαν ημερολόγιο...
Σημερινή δορυφορική απεικόνιση από το λευκό που έχει απομείνει. Όλο αυτό είναι χιονισμένες περιοχές και όχι σύννεφα (εκτός από εκείνο στη θαλάσσια περιοχή). Είχε σχεδόν παντού λιακάδα με δυνατό ψύχος.
Στη Λάρισα, η επέλαση 'πάτησε' απότομα φρένο στις δυτικές συνοικίες (δεύτερη εικόνα).
Για αύριο Τετάρτη, 9/1/2019, ο ‘ΠΟΣΕΙΔΩΝΑΣ’ (το Τop #1 δίκτυο κατά την άποψή μου) δίνει σφοδρή χιονόπτωση για Α. Μακεδονία και Θεσσαλία, ένα κύμα που ‘θα χτυπήσει και θα φύγει’. Περιμένουμε… έχουμε ακόμη 8-10 ώρες για να το διαπιστώσουμε. (Η ανάρτηση έγινε στις 00:33, βράδυ Τρίτης)
Ετοιμαστείτε!




Κυριακή 30 Δεκεμβρίου 2018

ΑΙΤΝΑ - 24/12/2018 - 29/12/2018

Ένα από τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, η Αίτνα:

Στις δυο πρώτες: 24/12/2018, λίγο πριν την έκρηξη και δύο ώρες μετά.

Στις επόμενες: η δραστηριότητα του ηφαιστείου μέχρι και χθες 29/12.






===========================================================



Τρίτη 18 Δεκεμβρίου 2018

‘Κατηφορίζοντας’ σήμερα για την μεγάλη πόλη… Πάντοτε τέτοια εποχή το ξημέρωμα σε ανταμείβει με εικόνες που δεν θα είναι ποτέ οι ίδιες... 
Η τελευταία (και καθαρή) λήψη είναι από ψηλό σημείο στην Πλάκα.






=======================================================

Πέμπτη 29 Νοεμβρίου 2018

ΠΕΛΑΣΓΙΚΗ ΠΕΔΙΑΔΑ και ΣΤΡΑΒΩΝ

Δύο σημερινές φωτο εν κινήσει, και το μυαλό μου πήγε αμέσως στον ΣΤΡΑΒΩΝΑ, στο έργο του οποίου έχω εγκύψει. Αντιγράφω λοιπόν από τα Γεωγραφικά Θ’ (έγραφε για αυτήν την περιοχή πριν δύο χιλιάδες έτη):
«…αυτό βρίσκεται κοντά στην Περραιβία που μνημονεύσαμε, στην Όσσα και ακόμη κοντά στη Βοιβηίδα λίμνη, κάπου στο μέσο της Θεσσαλίας που κλείνεται με λόφους τριγύρω, λόφους που της ανήκουν […] Όλο το ταξίδι από τη Δημητριάδα στον Πηνειό, ακολουθώντας την ακτογραμμή είναι παραπάνω από χίλια στάδια […] σήμερα λένε τον τόπο Πελασγική πεδιάδα, όπου βρίσκονται Λάρισα, Γυρτώνη, Φερές, Μόψιο, Βοιβηίς, Όσσα, Ομόλη, Πήλιο και Μαγνήτις»
Η Βοιβηίδα (λίμνη Κάρλα) με τα ‘νησάκια’ της, που τότε ήταν τριπλάσια σε έκταση από τη σημερινή τεχνητή, &
Σχετικά με το Μόψιο, μάλλον πρόκειται για την ευρύτερη περιοχή τής Φαλάννης, ΒΔ της Γυρτώνης (παλιά ονομασία Μπάκραινα), Ν-ΝΔ του Μακρυχωρίου  [dPk].






=============================================================

Τετάρτη 21 Νοεμβρίου 2018

Η ΧΑΛΑΣΜΕΝΗ «ΕΞΑΤΜΙΣΗ» του ΠΛΑΝΗΤΗ ΜΑΣ

H χαλασμένη «εξάτμιση» του πλανήτη μας (σημερινή φωτογραφία 20/11):
Πρόκειται για απεικόνιση της θερμοδυναμικής ισορροπίας τής ατμοσφαιρικής ρύπανσης στην καρδιά της Ν. Ασίας, συμπεριλαμβανομένης της νότιας Κίνας. Το τελευταίο τέταρτο του 20ου αιώνα λαμβάνει χώρα μια —άνευ προηγουμένου— προϊούσα επιδείνωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στην περιοχή (οι λόγοι είναι γνωστοί). 
Η οροσειρά του Έβερεστ (δεύτερη φωτο) «φρενάρει» και εγκλωβίζει τους ρύπους που παράγουν Ινδία και Κίνα, με αποτέλεσμα να αιωρούνται σε έναν νοητό άξονα από ΒΔ – ΝΑ, μήκους 1.500 – 2.000 χιλιομέτρων, πάνω από Πακιστάν, Β. Ινδία, Νεπάλ και Μπαγκλαντές. 
Οι ρύποι για να κινηθούν οριζόντια —σε ηπειρωτική κλίμακα— χρειάζονται μία εβδομάδα.
Δεν ξέρω μπορούμε να πούμε ότι όλοι μας βρισκόμαστε στο ίδιο οικοσύστημα, αλλά μέσα στην ίδια «γυάλα» σίγουρα είμαστε! [dPk]




===========================================================

Κυριακή 4 Νοεμβρίου 2018

ΚΑΙΡΙΚΑ «ΜΟΝΤΕΛΑ» και ΠΤΗΣΕΙΣ ΑΕΡΟΠΛΑΝΩΝ στον ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΕΝΑΕΡΙΟ ΧΩΡΟ

Μην παρεξηγηθώ, δεν θα αναφερθώ σε «ψεκασμένους» και τα σχετικά. Μερικές φορές χρειάζεται να εξηγούμε τι ακριβώς βλέπουμε, καθώς όταν δείχνεις ‘κάτι’ σε κάποιον για ‘πρώτη φορά’ μετά έχει την εντύπωση ότι το γνωρίζει σε βάθος ή ότι μπορεί να αναλάβει μόνος/μόνη «το τιμόνι»· όμως έμαθε με αυτόν τον τρόπο μια διεύθυνση ιστοσελίδας και τίποτε περισσότερο…
Λοιπόν φίλοι μου, εδώ έχουμε ένα απτό παράδειγμα από μια περίπτωση που η εξέλιξη της τεχνολογίας κατά την τελευταία 25ετία προσπερνά τα διάφορα «μοντέλα» πρόγνωσης, για τα οποία μας μιλούν στα ελληνικά δελτία ειδήσεων, που ενίοτε πέφτουν λίγο ‘έξω’ λόγω μιας εγγενούς αδυναμίας: Δεν έχει ενσωματωθεί σε αυτά τα ‘μοντέλα’ το παρακάτω ‘χαοτικό’ μοτίβο (να μια ιδέα για να ασχοληθεί κάποιος, εγώ δεν έχω χρόνο…)
Σήμερα, 3/Νοε/2018, ενώ η ηπειρωτική χώρα έπρεπε να έχει λιακάδα, όπως συνέβη στην πρωτεύουσα, είχε αυτή τη μουντή και σταχτιά «αρρωστημένη» νέφωση για πολλές ώρες (κόκκινα πλαίσια).
Το έχουμε ξαναδεί και δεν μας κάνει πλέον εντύπωση, αλλά η ‘συνήθεια είναι το όπιο του λαού’ (αν παραφράσω μια γνωστή φράση από τo Deutsch-Französische Jahrbücher του 1844).
Πρόκειται για διασπορά καυσίμων εκατοντάδων επιβατικών και εμπορικών αεροπλάνων που διέρχονται από τον ευρωπαϊκό εναέριο χώρο κάθε μέρα (με τις αλλαγές θερμοκρασίας, αυτά δεν παρατηρούνται όλες τις μέρες τους έτους ενώ διασπώνται με διαφορετικό ρυθμό κάθε φορά).
Αναφέρομαι στα αεροπορικά καύσιμα κινητήρων τύπου ‘Τζετ’, τα «JET A-1» (υπάρχει ολόκληρη σειρά, αλλά κυρίως αυτά είναι εδώ που βλέπουμε, τα οποία παγώνουν -σε τέτοια ύψη- στους −47 °C) και καλύπτουν τεράστιες περιοχές μειώνοντας σε μεγάλο βαθμό την ηλιακή ακτινοβολία.
Στα πράσινα πλαίσια είναι οι κανονικές νεφώσεις (λευκό) και κάποιες ‘χαμένες’ μέσα στη διασπορά των ‘Α-1’ (γκρίζο).
Βέβαια, όπως λέω συνήθως, αυτά δεν θα υπάρχουν στο απώτατο μέλλον, αλλά δεν θα είμαστε εμείς εκεί για να δούμε ξανά τον καθαρό ουρανό.
Όποιος φέρει την παραμικρή αντίρρηση, αφαίρεση διπλώματος, πτυχίου, βεβαίωσης, ή ό,τι άλλο κατέχει, πάραυτα· κατόπιν ‘στέγνωμα’ στον ήλιο του Αιγαίου! [dPk]

ΔΕΙΤΕ:





Την επόμενη μέρα, ίδια εικόνα:

ΘΕΣΣΑΛΙΑ:


====================================================


Τρίτη 18 Σεπτεμβρίου 2018

ΚΟΙΛΑΔΑ ΤΕΜΠΩΝ: Τέλη 19ου αι. - αρχές 20ου

ΚΟΙΛΑΔΑ ΤΕΜΠΩΝ, κοιτώντας βόρεια:

Χρωματισμένη (και όχι έγχρωμη), βρίσκεται στη Ζυρίχη. Πιστεύεται ότι εκδόθηκε μεταξύ 1890 και 1915. Δεν μπορώ να πω με σιγουριά πώς απεικονίζονται με τέτοιον αψεγάδιαστο τρόπο οι λεπτομέρειες! 
Από μαρτυρίες, όπως και από αυτά που γνωρίζουμε, μονοπάτια και κακοτράχαλος δρόμος υπήρχαν, με τον τελευταίο να φτάνει σε κάποιο σημείο πολύ πριν τον σημερινό τόπο προσκυνήματος στην Αγία Παρασκευή.
Πάνω αριστερά, στο βάθος, προεξέχει ο «βράχος με τη μορφή του Δία». 
Διακρίνω λεπτομέρειες και κάθε σπιθαμή τής περιοχής αυτής, την οποία έχω δει και φωτογραφήσει κατά την περιδιάβαση στο χείλος πάνω από τα βράχια, και από εκείνους τους αγροτικούς δρόμους της δυτικής πλευράς...


=========================================================



Παρασκευή 17 Αυγούστου 2018

Καλοκαίρι: Ανατολή στον Θεσσαλικό Κάμπο

 Ποιος είπε πως οι ανατολές και τα ηλιοβασιλέματα είναι ίδια; Είναι τόσο διαφορετικά όσο και οι μέρες που φέρνουν ή αφήνουν πίσω…
Ο φακός «πιάνει» τη στιγμή εν κινήσει: Ανατολή σήμερα, 06:50. Πίσω από τα χαμηλά βουνά, κάποιες από τις θεσσαλικές ακτές.
Καλημέρα!



[dPk]

==============================================================================

Σάββατο 11 Αυγούστου 2018

ΝΕΟΣ ΒΟΥΤΖΑΣ - ΜΑΤΙ, Τα σημεία εισόδου της πυρκαγιάς - [Δορυφορική απεικόνιση]

 Εικόνες που δεν είδαμε αυτές τις μέρες στα ΜΜΕ ούτε θα δούμε σύντομα στο Google Earth.
Πρόκειται για δύο σημεία από τα οποία πέρασε η πυρκαγιά πάνω από τη λεωφόρο Μαραθώνος, κινούμενη με μεγάλη ταχύτητα και με φορά ανατολική προς το Μάτι [φωτ. 1 – 6]
 Οι υπεύθυνοι σχεδιασμού στη Γ.Γ. Πολιτικής Προστασίας δεν μπορούσαν να εντοπίσουν αυτές τις δύο λωρίδες βλάστησης στην ανατολική πλευρά; Δεν τους προβλημάτισε η πυκνότητά τους, μάλιστα τόσο κοντά στη λεωφόρο Μαραθώνος; Εργαλεία απεικόνισης και κατάλληλο λογισμικό υπάρχουν διαθέσιμα για τέτοιου είδους εντοπισμό (μιλάμε για πρόληψη, όχι τι έπρεπε να γίνει εκείνη τη μέρα)
Νέος Βουτζάς και Μάτι, δυτικά και ανατολικά της λεωφόρου Μαραθώνος αντίστοιχα, σε συγκριτικές δορυφορικές φωτογραφίες με σημεία προς ΑΝΑΛΥΣΗ:
Βλέπουμε το πώς ήταν η περιοχή και πώς κατέληξε [φωτ. 9 & 10]
Στο Μάτι υπάρχουν ελάχιστοι κάθετοι βασικοί δρόμοι.
 Βλέπουμε επίσης το ρέμα που ξεκινά από την Πεντέλη, περνάει ανατολικά της Καλλιτεχνούπολης και καταλήγει δυτικά της Ραφήνας (καταλήγει τώρα, παλιά προφανώς στη θάλασσα)· μπορούμε να διακρίνουμε ότι αποτέλεσε μια φυσική αντιπυρική ζώνη που ίσως διευκόλυνε την κατάσβεση [φωτ. 7 & 8]
 Είθε οι ψυχές που χάθηκαν να είναι η τελευταία θυσία στο βωμό τής βελτίωσης των δομών σε αυτή τη χώρα (βλέπε τα δυστυχήματα από τη δεκαετία του 1960 μέχρι και σήμερα: Φαλκονέρα, Ορφανά-Δοξαράς, Σάμινα, Τέμπη, Μαλιακός, Ηλεία· ύστερα κρίνε).
 Τελικά, μόνο οι νεκροί —ως αποτέλεσμα τέτοιων τραγικών συμβάντων— κινητοποιούν τον κρατικό μηχανισμό ώστε να επιλύσει χρόνια ζητήματα και στρεβλώσεις που ο ίδιος δημιούργησε και βέβαια συνεχίζει να δημιουργεί… [dPk]











========================================================


Παρασκευή 20 Ιουλίου 2018

ΚΑΤΑΡΡΑΧΤΕΣ του ΝΙΑΓΑΡΑ: 1867 - 2017

 Το έτος 1867, όταν ο ζωγράφος τοπίων Frederic Edwin Church αποτύπωνε στον καμβά τούς καταρράχτες του Νιαγάρα δεν φανταζόταν ότι 150 χρόνια μετά, Σεπτέμβριο του 2017, θα διέρχονταν από το σημείο αυτό της αποτύπωσης του τοπίου μεγάλοι όγκοι ακατέργαστων λυμάτων. Οι ποσότητες μέσα σε ένα σαββατοκύριακο ανήλθαν στα 2.000.000 λίτρα.
Στην πρώτη φωτογραφία, ο πίνακας του Τσερτς «Οι καταρράχτες του Νιαγάρα από την αμερικανική πλευρά», 1867. 
Στη δεύτερη, φωτογραφία από τη σημερινή εποχή.
Σε μεγέθυνση διακρίνεται η μικρή πλατφόρμα παρατήρησης που κρέμεται στην άκρη του βράχου (τρίτη φωτο). Δεν γνωρίζουμε αν τοποθετήθηκε στο έργο σκόπιμα, ώστε να φανεί το μέγεθος του καταρράχτη, ή αν όντως υπήρχε εκεί.
Παρατηρείστε τα χρώματα του φάσματος του ορατού φωτός, σαν ένα μικρό ουράνιο τόξο, στην κάτω δεξιά μεριά του πίνακα.
Η τελευταία εικόνα δημιουργεί έντονο προβληματισμό… [dPk]







===============================================================